Ormanın en hızlı koşan hayvanı tavşanmış ve bununla sürekli övünürmüş. Yavaş kaplumbağayla dalga geçer, onu küçümserdi.
Kaplumbağa bir gün dayanamamış: "Gel o zaman yarışalım, göster hızını!" demiş. Tüm orman hayvanları bu yarışı izlemek için toplanmış.
Yarış başlamış, tavşan bir anda kaplumbağayı çok geride bırakmış. Kendinden o kadar emin olmuş ki, "Nasılsa kazanırım, biraz dinleneyim." diyerek gölgede uzanmış ve uyuyakalmış.
Kaplumbağa ise durmadan, sabırla, adım adım yürümeye devam etmiş. Ne yoruldu ne de pes etti.
Tavşan uyandığında güneşin batmak üzere olduğunu görüp telaşla koşmaya başlamış, ama artık çok geç kalmıştı.
Kaplumbağa, yavaş ama azimli adımlarıyla bitiş çizgisine tavşandan önce ulaşmış! Tüm orman hayvanları onu sevinçle alkışlamış.
Tavşan bu dersten sonra bir daha kimseyi küçümsememiş. İki arkadaş o günden sonra iyi dost olmuşlar.
Son
Kaplumbağa, yavaş ama azimli adımlarıyla yarışı kazanmış. Sence tavşan bu yarıştan ne öğrendi?