Bir dere kenarında küçük bir kuzu su içiyormuş. Aynı derenin biraz yukarısından aç bir kurt geçiyormuş ve kuzuyu görmüş.
Kurt içinden "Ne güzel bir kahvaltı olur" diye geçirmiş, ama hemen saldırmak yerine önce bir bahane bulmak istemiş.
Kurt kuzuya seslenmiş: "Sen benim suyumu bulandırıyorsun!" Kuzu şaşkınlıkla cevap vermiş: "Ama efendim, ben senden aşağıda içiyorum, su benden sana doğru akmaz ki!"
Kurt bu sefer başka bir bahane bulmuş: "Geçen yıl hakkımda kötü konuştun!" Kuzu: "Geçen yıl ben daha doğmamıştım bile!" demiş.
Kurt mantıklı bir bahane bulamayınca iyice sinirlenmiş: "Öyleyse kardeşin konuşmuştur, hepsi aynı!" diye bağırmış ve kuzunun üzerine yürümeye başlamış.
Tam o sırada yakınlardan bir çoban köpeğinin sesi duyulmuş. Kurt korkup hemen ormana doğru kaçmış, kuzu da güvenle sürüsüne geri dönmüş.
Son
Kurt korkup kaçmış, kuzu da güvenle sürüsüne dönmüş. Sence kurt neden bu kadar çok bahane üretmeye çalıştı?